فواید پیاده‌روی با کفش طبی و پای برهنه برای سلامت کمر و زانو

حتماً شنیده‌اید که بعضی‌ها قسم می‌خورند پیاده‌روی با کفش طبی بهترین کار است و بعضی دیگر می‌گویند «انسان برای راه رفتن به کفش نیاز ندارد، برو با پای برهنه راه برو تا بدنت سالم بماند». کدام گروه درست می‌گویند؟ یک تحقیق جدید از دانشگاه کانبرا استرالیا پرده از راز این معمای قدیمی برداشته است.

این مطالعه که در مجله Journal of Foot and Ankle Research منتشر شده، نشان می‌دهد که پیاده‌روی با پای برهنه و پیاده‌روی با کفش طبی، هرکدام الگوی متفاوتی از فشار را به مفاصل کمر و زانو وارد می‌کنند. در کفش‌های طبی سنتی (با زیره ضخیم و پاشنه بلند)، فشار بیشتری به زانوها وارد می‌شود، چون کفش ضربه‌گیری می‌کند و شما قوزک پایتان را کمتر خم می‌کنید. در مقابل، راه رفتن با پای برهنه (یا کفش‌های مینیمال با کفی نازک) عضلات کوچک کف پا را فعال می‌کند و الگوی راه رفتن را طبیعی‌تر می‌کند.

اما نکته جالب: اگر کفش طبی شما قوس داخلی حمایت کننده دارد (مخصوص کسانی که کف پای صاف دارند)، فشار از روی زانو برداشته می‌شود و به جای آن به لگن و کمر منتقل می‌گردد. یعنی هیچ کفشی برای همه افراد «بهترین» نیست. انتخاب کفش باید بر اساس ساختار پای شما و مشکلاتی که دارید (صافی کف پا، گودی کف پا، زانوی پرانتزی و…) تعیین شود.

پس تکلیف چیست؟

• اگر کمر درد دارید و راه می‌روید، کفش با پاشنه کم (حداکثر ۲ سانتی‌متر) و کفی نسبتاً نرم انتخاب کنید.

• اگر زانو درد دارید، کفش مینیمال (با کفی نازک و انعطاف‌پذیر) می‌تواند بهتر باشد، اما به شرطی که آرام و روی سطوح نرم (چمن، خاک) راه بروید نه آسفالت سفت.

• اگر کف پای صاف دارید، کفش با قوس داخلی یا کفی طبی مخصوص خیلی به کمکتان می‌آید.

• هیچ کفشی را برای همیشه نپوشید. بهتر است چند جفت کفش با ویژگی‌های مختلف داشته باشید و چرخشی استفاده کنید.

و یادتان باشد: راه رفتن با پای برهنه روی سطوح نرم (مثل شن و ماسه ساحل یا چمن پارک) برای همه افراد مفید است، چون ماهیچه‌های ظریف کف پا را تقویت می‌کند. اما روی آسفالت و سنگفرش سفت، حتماً کفش بپوشید.

📌 لینک منبع (دانشگاه کانبرا – مطالعه منتشر شده در Journal of Foot and Ankle Research):
https://www.canberra.edu.au/about-uc/media/newsroom/2025/march/barefoot-or-shoes-new-study-reveals-best-option-for-knee-and-back-pain